13 کاری که باید بعد از وصل کردن روتر Wi-Fi جدید خود انجام دهید

اگرشما به تازگی روتر Wi-Fi جدید خود را وصل کرده اید، زمان مناسبی برای تنظیم کارها با بهترین شیوه ها از همان ابتدا است تا از سخت افزار سریعتر، بهتر و به روزتر خود بیشترین بهره را ببرید.

شروع با یک صفحه تمیز

قبل از اینکه به گزینه های پیکربندی فردی نگاه کنیم، بیایید در مورد شروع با یک صفحه تمیز صحبت کنیم. وسوسه انگیز است که تنظیمات روتر قدیمی خود را “کلون” کنید و همه کارها را مانند قبل انجام دهید. و به ما اعتماد کنید، آن را دریافت می کنیم.

اضافه کردن مجموعه ای از دستگاه ها مانند دوربین های Wi-Fi و تجهیزات خانه هوشمند به شبکه خانگی شما یک دردسر است. و اگر شما پشتیبان فنی خانواده خود هستید، احتمالاً می خواهید از فریاد زدن همه مردم خودداری کنید: “چرا تبلت من به اینترنت وصل نم شود؟”

اما از نقطه نظر امنیتی، هیچ چیز به خوبی پاک کردن اطلاعات قبلی و شروع با یک شبکه کاملاً جدید نیست. در واقع، این تنها راه مطمئن برای اخراج افراد از شبکه Wi-Fi شما و اطمینان از قفل شدن صحیح آن است. ما می دانیم که این مورد دردسرساز است، اما دلایل قانع کننده ای وجود دارد که می توان با نام و رمز عبور جدید شبکه Wi-Fi شروع به کار کرد.

ترکیب مودم/روتر ISP خود را پیکربندی کنید

بیشتر پیکربندی‌هایی که هنگام دریافت یک روتر Wi-Fi جدید انجام می‌دهید روی خود روتر Wi-Fi است، اما بسیاری از مردم باید با تجهیزات ارائه‌دهنده خدمات اینترنت (ISP) خود دست و پنجه نرم کنند.

اگر قبلاً از مودم / روتر Wi-Fi ترکیبی ISP خود استفاده می‌کردید، باید دو تغییر در پیکربندی ایجاد کنید تا تجربه‌ای روان با روتر Wi-Fi جدید خود داشته باشید. ابتدا باید واحد ترکیبی ISP خود را در حالت پل قرار دهید. حالت پل به روتر ISP می گوید که به عنوان روتر عمل نکند و شروع به انتقال اتصال اینترنت به روتر Wi-Fi جدید شما کند.

اگر روتر ارائه‌شده توسط ISP خود را در حالت پل قرار ندهید، می‌تواند باعث تاخیر، بی‌ثباتی اتصال و سایر مشکلاتی شود که از دوبار عبور اتصال شما از طریق فرآیند ترجمه آدرس شبکه (NAT) ایجاد می‌شود. در حالی که برخی از دستگاه‌ها به شما هشدار می‌دهند که مشکل NAT مضاعف دارید (برای مثال Xbox با پیام «Double NAT Detected» در منوی شبکه به شما هشدار می‌دهد)، بیشتر دستگاه‌ها این کار را نمی‌کنند و شما در آن باقی خواهید ماند. تاریکی در مورد اینکه چرا برخی از خدمات به نظر درست کار نمی کنند.

دوم، باید رادیو Wi-Fi را در واحد ترکیبی روتر Wi-Fi ISP خاموش کنید. وقتی واحد ترکیبی را در حالت پل قرار می دهید، برخی از مدل ها به طور خودکار Wi-Fi را غیرفعال می کنند، اما بسیاری از آنها این کار را نمی کنند. اگر رادیو Wi-Fi را غیرفعال نکنید، تداخل و ازدحام Wi-Fi را به همان فضای هوایی که روتر Wi-Fi جدید خود را مستقر می کنید اضافه می کنید.

Firmware را به روز کنید

شما فقط روتر خود را باز کردید و آن را به برق وصل کردید، به این معنی که در حال اجرا است، سیستم عاملی که در حین ساخت به دستگاه فلش شده است. احتمالاً به‌طور دردناکی قدیمی نیست، اما ایده خوبی است که بلافاصله پس از راه‌اندازی روتر برای اولین بار و قبل از به هم ریختن تنظیمات دیگر، فوراً سیستم عامل را به‌روزرسانی کنید.

نه تنها به روز رسانی سیستم عامل اطمینان حاصل می کند که رفع اشکال و وصله های امنیتی اعمال می شود، بلکه همچنین اطمینان حاصل می کند که رابط روتر شما به روز شده و با اسناد راهنمای سازنده مطابقت دارد، در صورت نیاز به آنها مراجعه کنید.

به روز رسانی خودکار را فعال کنید

برخی از افراد دوست دارند به‌روزرسانی‌های خودکار را خاموش نگه دارند، زیرا شبکه خانگی خود را به دقت مدیریت می‌کنند. اگر از آن دسته افرادی هستید که به یادداشت‌های انتشار میان‌افزار توجه می‌کنید و مکرراً به انجمن‌های شبکه سر می‌زنید تا ببینید سایر مدیران سیستم شبکه سرگرمی چه مشکلاتی با به‌روزرسانی‌های مختلف میان‌افزار دارند، این نکته برای شما مناسب نیست.

اما بیشتر مردم دقیقاً در اردوگاه مخالف قرار می‌گیرند، یعنی اردوگاهی که هرگز سیستم عامل روتر خود را به‌روزرسانی نمی‌کنند و آن را برای سال‌ها با سیستم عامل قدیمی و آسیب‌پذیری‌های امنیتی بالقوه اجرا می‌کنند.

برخی از مسیریاب‌های جدیدتر، به‌ویژه سیستم‌های مش مانند Eero و Nest، به‌طور خودکار خود را به‌روزرسانی می‌کنند (که یکی از دلایلی است که به مردم توصیه می‌کنیم به والدین و سایر اقوام خود Wi-Fi مش بدهند). اما اگر مال شما اینطور نیست، حتما آن را روشن کنید تا در آینده نگران بررسی به‌روزرسانی‌ها نباشید.

اگر روتر شما از به‌روزرسانی‌های خودکار پشتیبانی نمی‌کند، مفید است که یک یادآوری در تقویم خود قرار دهید تا هر چند ماه یکبار به‌روزرسانی‌های میان‌افزار را بررسی کنید.

رمز عبور مدیر را به روز کنید

رمز عبور مدیر یک جنبه از امنیت روتر است که اغلب نادیده گرفته می شود. بسیاری از مدل‌ها هنوز دارای ترکیب‌های استاندارد ورود به سیستم و رمز عبور مدیر پیش‌فرض هستند که می‌توانید به راحتی حدس بزنید یا آنلاین جستجو کنید. مدل های جدیدتر ممکن است رمزهای عبور شبه تصادفی داشته باشند. در هر دو مورد، رمز عبور تقریباً همیشه مستقیماً روی برچسب متصل به روتر چاپ می شود.

به این ترتیب، بهتر است رمز عبور پیش‌فرض را به چیزی جدید تغییر دهید تا اطمینان حاصل کنید که دسترسی به روتر شما به سادگی امتحان کردن یک ترکیب معمولی یا خواندن ورود مستقیم از بدنه روتر نیست.

بهترین رمزگذاری Wi-Fi را فعال کنید

دستگاه‌های Wi-Fi مدرن با استانداردهای قدیمی‌تر رمزگذاری Wi-Fi سازگار هستند، اما این بدان معنا نیست که شما باید به استفاده از آنها فقط به این دلیل که در گذشته از آنها استفاده می‌کردید، ادامه دهید.

بهترین رمزگذاری Wi-Fi برای استفاده WPA3 است، اما اگر دستگاه‌هایی در شبکه خود دارید که نمی‌توانید به راحتی آن‌ها را جایگزین یا به اترنت تغییر دهید، توصیه می‌کنیم از WPA2 AES استفاده کنید. برخلاف استانداردهای قبلی رمزگذاری Wi-Fi که اکنون منسوخ شده‌اند، WPA2 AES هنوز امن در نظر گرفته می‌شود.

رمز عبور پیش فرض Wi-Fi را تغییر دهید

اکثر روترها اکنون با یک رمز عبور شبه تصادفی به عنوان پیش فرض ارائه می شوند. مانند ورود و رمز عبور ادمین، آن رمز عبور معمولاً روی یک برچسب متصل به روتر است.

در حالی که بهتر از رمزهای عبور ساده مدیریت پیش‌فرض است که بسیاری از روترها هنوز از آن استفاده می‌کنند، رمز عبور Wi-Fi از پیش تعیین‌شده روتر شما آنطور که فکر می‌کنید تصادفی یا امن نیست.

خاموش کردن سریع آن با یک رمز عبور Wi-Fi بهتر و طولانی‌تر، شما را از مشکلات امنیتی ذاتی رمزهای عبور از پیش تولید شده و مهمتر از آن رمز عبور چاپ شده دقیقاً در دستگاهی که قرار است ایمن کند، دور می‌کند.

SSID پیش فرض را تغییر دهید

در حالی که بسیاری از روترهای Wi-Fi، عمدتاً روترهای مش، از شما می خواهند که از همان ابتدا یک SSID وارد کنید، بسیاری از روترهای موجود در بازار دارای یک گزینه پیش فرض هستند.

استفاده از SSID پیش‌فرض پایان دنیا نیست، اما SSID پیش‌فرض تقریباً همیشه اطلاعات مربوط به روتر شما را تلگراف می‌کند. تغییر SSID شما یک مهاجم توانمند و مصمم را از جمع آوری اطلاعات در مورد سخت افزار شما منصرف نمی کند، اما تغییر از یک پیش فرض از پیش تعیین شده به چیز دیگری هرگز ضرری ندارد. مثل همیشه از هرگونه اطلاعات شناسایی خودداری کنید. جابجایی از SSID پیش فرض “Netgear98” به “Apartment2A” یک کاهش امنیتی است.

شبکه مهمان را فعال کنید

فعال کردن شبکه مهمان از همان ابتدا راهی عالی برای جلوگیری از برخورد با مشکلات و مشکلات امنیتی آینده است. چرا مهم است؟ با دادن رمز عبور شبکه اصلی وای فای به شخصی، به آنها دسترسی مستقیم به کل شبکه خانگی شما و هر چیزی که در آن وجود دارد، می دهد. از سوی دیگر، یک شبکه مهمان طراحی شده است تا به مردم امکان دسترسی به اینترنت را بدون باز کردن کل شبکه برای آنها بدهد.

و استفاده از شبکه مهمان برای مهمانان باعث می شود که در موقعیتی قرار نگیرید که نیاز به به روز رسانی رمز عبور وای فای خود داشته باشید، اما به دلیل مشکل تنظیم مجدد رمز عبور در ده ها و ده ها دستگاه، تمایلی به انجام این کار ندارید. وقتی گذرواژه شبکه مهمان را بازنشانی می‌کنید، می‌توانید دفعه بعد که مهمان می‌آیند، رمز جدید را به آنها بدهید. هنگامی که شبکه مهمان خود را راه اندازی می کنید، بهترین روش های شبکه مهمان Wi-Fi را بررسی کنید.

سرورهای DNS خود را تغییر دهید

ممکن است اغلب یا هرگز به سرورهای Dynamic Name System (DNS) فکر نکنید، اما هنگام تنظیم یک روتر جدید باید DNS را در نظر بگیرید.

اگر سرور DNS را انتخاب نکنید، روتر شما به طور پیش فرض از سرورهای DNS ISP شما استفاده می کند. دلایل زیادی برای حفظ حریم خصوصی، امنیت و سرعت برای جابجایی از DNS ISP شما وجود دارد، بنابراین می‌توانید این کار را در زمانی که این لیست از بهترین روش‌های روتر Wi-Fi را اجرا می‌کنید، انجام دهید.

بررسی کنید که دسترسی از راه دور غیرفعال است

دسترسی از راه دور معمولاً به طور پیش‌فرض غیرفعال است، اما از آنجایی که شما در حال حاضر در کنترل پنل روتر هستید و یک ممیزی کامل انجام می‌دهید، اکنون زمان آن است که گزینه دسترسی از راه دور را پیدا کرده و از غیرفعال بودن آن اطمینان حاصل کنید.

برخی از روترها دسترسی از راه دور سنتی ندارند، که در آن شما می توانید با اتصال به آدرس IP عمومی روتر وارد کنترل پنل مدیریت شوید. پلتفرم‌هایی مانند Eero و Nest Wi-Fi از طریق برنامه‌های مربوطه خود مدیریت مبتنی بر ابر دارند، بنابراین مطمئن شوید که از یک رمز عبور قوی برای حساب خود استفاده کنید و در صورت وجود، احراز هویت دو مرحله‌ای را فعال کنید.

WPS و UPnP را غیرفعال کنید

راه‌اندازی محافظت‌شده Wi-Fi (WPS) و Universal Plug and Play (UPnP) دو پروتکل هستند که برای راه‌اندازی دستگاه‌ها در شبکه Wi-Fi و پیکربندی خودکار اتصالات با روتر شما آسان‌تر می‌شوند.

انصافاً این کار را می کنند. اما آنها همچنین مجموعه ای از آسیب پذیری های امنیتی را معرفی کردند. برخی از روترها دیگر شامل WPS نیستند، اما باید بدون توجه به مسیریاب خود، آن را غیرفعال کنید. UPnP هنوز در روترها موجود است و معمولاً به طور پیش فرض روشن است، بنابراین آن را بررسی کنید و آن را غیرفعال کنید. و اگر مشکلاتی با UPnP غیرفعال دارید، همیشه می‌توانید به صورت دستی پورت‌ها را برای سرویس‌هایی که به آن‌ها نیاز دارند فوروارد کنید.

برای ارتقای روتر بعدی خود برنامه ریزی کنید

اما اکثر مردم یک روتر وای فای می خرند و تا آخرین نفس خود از آن استفاده می کنند (یا تا زمانی که آنقدر ناپایدار و کند شود که آرزو می کنند فقط روح را رها کند). بهترین راه برای جلوگیری از تبدیل شدن به آن شخص با روتر Wi-Fi فوق‌العاده قدیمی، فوق‌العاده قدیمی و فوق‌العاده خسته‌کننده، این است که هم‌اکنون یک یادداشت ذهنی داشته باشید – در حین راه‌اندازی روتر جدید خود – آن را جایگزین کنید. بهتر از این، یادآوری را در تقویم خود قرار دهید تا موضوع را دوباره مرور کنید.

چقدر زود باید به فکر جایگزینی باشید؟ ما به افراد توصیه می کنیم هر 3 تا 5 سال یکبار روترهای وای فای خود را تعویض کنند. اگر عملکرد بهتر و به‌روزرسانی‌های منظم ویژگی‌ها را می‌خواهید، هر سه سال یکبار آن را ارتقا دهید. اگر می خواهید از منسوخ شدن و مشکلات امنیتی جلوگیری کنید، هر پنج بار آن را ارتقا دهید. با این حال، هر کاری که انجام می‌دهید، منتظر نمانید تا بتوانید تمام موارد موجود در این فهرست را بررسی کنید، نشانه‌ای که زمان ارتقا فرا رسیده است.