یک لپ‌تاپ خریدی لحظه‌ای و بدون فکر نیست. حتی مدل‌های «ارزان‌قیمت» نیز برای بیشتر ما هزینه قابل توجهی محسوب می‌شوند. به همین دلیل، احتمالاً می‌خواهید دوام لپ تاپ شما بالا باشد و تا حد امکان مفید و کارآمد باقی بماند.

با این حال، روندهای مختلفی وجود دارد که باعث می‌شود بسیاری از لپ‌تاپ‌های نو و براق، مدت کوتاهی پس از پایان دوره گارانتی، کارایی خود را از دست بدهند و کاربران را وارد چرخه‌ای بی‌پایان از خریدهای مکرر کنند؛ خریدهایی که اغلب زودتر از نیاز واقعی انجام می‌شوند.

طراحی باریک، ساختار شکننده

باریک و سبک بودن لپ‌تاپ‌ها تا حدی اهمیت دارد. در سال‌های اخیر، انتقادهایی نسبت به باریکی غیرضروری در دستگاه‌هایی مانند تبلت‌ها و گوشی‌های هوشمند مطرح شده است، و اکنون لپ‌تاپ‌ها نیز در حال ورود به همان مسیر هستند. به‌عنوان مثال، در سال‌های پایانی تولید مک‌بوک‌های مبتنی بر پردازنده‌های اینتل، این دستگاه‌ها به‌قدری باریک شده بودند که قادر به مدیریت گرما و توان مورد نیاز پردازنده‌ها نبودند. شرکت اپل این مشکل را با استفاده از پردازنده‌های بهینه‌تر حل کرد، بدون آنکه فرم‌فاکتور دستگاه را تغییر دهد. با این حال، حتی یک مک‌بوک پرو کمی ضخیم‌تر (به‌ویژه مدل ۱۶ اینچی) می‌تواند عملکرد بهتری ارائه دهد، زیرا سیستم خنک‌کننده مؤثرتری خواهد داشت.

 

این وسواس نسبت به طراحی باریک، تنها مختص اپل نیست و تقریباً در تمامی تولیدکنندگان لپ‌تاپ دیده می‌شود. لپ‌تاپ‌های امروزی گرمای زیادی تولید می‌کنند، و حتی اگر پردازنده‌ها و کارت‌های گرافیک برای عملکرد در دمای ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد طراحی شده باشند، این موضوع ممکن است برای همه اتصالات لحیم‌شده یا مدارهای تنظیم ولتاژ (VRM) صدق نکند.

برخی کاربران هنگام استفاده از لپ‌تاپ به‌عنوان دسکتاپ، از پایه خنک‌کننده استفاده می‌کنند تا فشار روی فن‌های داخلی کاهش یابد، نویز کمتر شود و دمای کلی سیستم چند درجه پایین‌تر بیاید.

 

باتری‌ها اولین قربانی هستند

 

 

باتری لیتیومی داخل لپ‌تاپ یک قطعه مصرفی است و در حالی که سایر اجزای لپ‌تاپ هنوز کاملاً سالم هستند، این باتری ممکن است از کار بیفتد. در گذشته، این موضوع مشکلی ایجاد نمی‌کرد زیرا باتری‌ها قابل تعویض بودند، اما امروزه اکثر لپ‌تاپ‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که باتری قابل تعویض نیست. در بدترین حالت، باتری به بدنه چسبیده است و در بهترین حالت، تنها توسط تکنسین قابل تعویض است. اما حتی در این حالت نیز تعویض باتری برای افراد عادی خطرناک است، زیرا باتری‌ها در محفظه سخت قرار ندارند و احتمال اتصال کوتاه یا سوراخ شدن آن‌ها وجود دارد.

 

در برخی مدل‌ها، تعویض باتری مستلزم تعویض سایر قطعات نیز هست—مثلاً اگر همه اجزا بخشی از یک قاب بالایی باشند—که هزینه تعویض را به‌قدری افزایش می‌دهد که خرید یک لپ‌تاپ جدید منطقی‌تر به نظر می‌رسد؛ و این شاید تصادفی نباشد.

با این حال، راه‌هایی برای افزایش عمر باتری لیتیومی وجود دارد. بسیاری از لپ‌تاپ‌های مدرن دارای تنظیماتی برای محدود کردن میزان شارژ هستند. باتری‌های لیتیومی در صورتی که دائماً در حالت شارژ کامل (۱۰۰٪) نگه داشته شوند، سریع‌تر فرسوده می‌شوند. با محدود کردن شارژ به مثلاً ۸۰٪، می‌توان عمر باتری را به‌طور قابل‌توجهی افزایش داد. برخی مدل‌ها به‌صورت خودکار این محدودیت را اعمال می‌کنند اگر تشخیص دهند که دستگاه برای مدتی بدون استفاده از باتری روشن بوده است.

متأسفانه، عامل دیگر تخریب باتری، گرما است؛ و همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، لپ‌تاپ‌های امروزی باریک‌تر و داغ‌تر از حد مطلوب هستند—حداقل اگر هدف، افزایش عمر دستگاه باشد.

 

مرگ قابلیت تعمیر

 

قابلیت تعمیر لپ‌تاپ‌ها به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته است. البته این موضوع در مورد همه مدل‌ها صدق نمی‌کند و لپ‌تاپ‌هایی مانند تینک‌پدها یا مدل‌های حرفه‌ای و ایستگاه‌کاری، هنوز قابلیت تعمیر مناسبی دارند. اما بررسی سایت‌هایی مانند iFixit که میزان تعمیرپذیری دستگاه‌های الکترونیکی را ارزیابی می‌کنند، نشان می‌دهد که اکثر لپ‌تاپ‌های مصرفی امتیاز پایینی در این زمینه دارند.

این مشکل در دستگاه‌های باریک و سبک بیشتر دیده می‌شود، اما به‌طور کلی لپ‌تاپ‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که کاربر نتواند آن‌ها را تعمیر کند. علاوه بر باتری‌های چسبیده، باید با کابل‌های نواری شکننده، قطعات لحیم‌شده که قبلاً قابل تعویض بودند، پیچ‌های اختصاصی و حس کلی عدم تمایل سازنده به تعمیر دستگاه توسط کاربر مواجه شد.

در سال‌های اخیر، فشارهای قانونی برای الزام تولیدکنندگان به طراحی سیستم‌های قابل تعمیر افزایش یافته است، اما در بسیاری موارد، نتیجه این فشارها به‌گونه‌ای بوده که می‌توان آن را «اطاعت بدخواهانه» تعبیر کرد.

 

اقتصاد بر دوام غلبه دارد

در نهایت، تولید محصولی که بیش از حد دوام داشته باشد، راهی برای خروج از بازار است. اگر یک لپ‌تاپ بتواند بیش از ۱۰ سال عمر کند، به‌معنای یک دهه بدون فروش به همان مشتری خواهد بود. بنابراین، لپ‌تاپ‌ها باید به‌گونه‌ای طراحی شوند که عمرشان به‌اندازه‌ای باشد که منطقی به نظر برسد، اما نه آن‌قدر زیاد که تولیدکننده را از بازار خارج کند.

این منطق قابل درک است، اما به این معنا نیست که باید مورد پذیرش قرار گیرد. خوشبختانه، جایگزین‌هایی نیز وجود دارند. شرکت‌هایی مانند Framework در تلاش‌اند تا قطعات لپ‌تاپ را استانداردسازی کنند و آن‌ها را به‌اندازه سیستم‌های دسکتاپ قابل ارتقا سازند.

لپ‌تاپ‌های تجاری نیز معمولاً عمر طولانی‌تری دارند و از پشتیبانی نرم‌افزاری بهتری برخوردارند، اما این دستگاه‌های ضخیم با بدنه‌های پلاستیکی ساده، مورد علاقه عموم مردم نیستند. کاربران بیشتر به دنبال لپ‌تاپ‌های باریک با بدنه یکپارچه هستند که ممکن است پس از سه سال دچار شکستگی لولا یا خرابی باتری شوند. و به نظر نمی‌رسد این روند به‌زودی تغییر کند.

 

 

ما را در اینستاگرام دنبال کنید

برای خرید محصولات دل کلیک کنید

کندل، عرضه کننده محصولات دل در ایران

برای اطلاع از قیمت لپ تاپ دل کلیک کنید

مانیتور دل | تبلت دل | لوازم جانبی دل

فروش و خدمات دل در ایران