از کدام اسلات رم باید استفاده کنید؟

یکی از ساده‌ترین اشتباهاتی که می‌توانید در هنگام ساخت یا ارتقاء یک رایانه مرتکب شوید، قرار دادن ماژول‌های حافظه در اسلات‌های رم اشتباه است که در نتیجه عملکردی کمتر از حد مطلوب دارد. بنابراین از کدام اسلات رم باید استفاده کنید، و چرا فرقی می‌کند که ماژول‌های حافظه کجا قرار می‌گیرند؟

اسلات رم چیست؟

اسلات رم که به عنوان سوکت رم یا سوکت حافظه نیز شناخته می شود، یک سوکت بلند و باریک روی مادربرد کامپیوتر است که معمولاً در یک بانک دو یا چهار نفره چیده شده است. آنها اجازه می دهند تا ماژول های RAM (حافظه دسترسی تصادفی) با سرعت ها و ظرفیت های مختلف به رایانه اضافه شوند.

اسلات های RAM معمولاً نزدیک به اسلات CPU قرار دارند. هر کدام یک گیره کوچک و لولایی در هر انتها دارند تا ماژول حافظه را محکم در جای خود نگه دارد. رایزر، در قسمتی از شکاف حافظه، تضمین می کند که فقط حافظه سازگار می تواند وارد شود. ماژول های حافظه سازگار دارای یک بریدگی هستند که با موقعیت رایزر مطابقت دارد.

مادربردها چند اسلات رم دارند؟

اکثر مادربردهای مصرفی دارای دو یا چهار اسلات رم خواهند بود. بردهای با مشخصات بالا یا آنهایی که گیمرها را هدف قرار می دهند، تقریباً به طور قطع دارای چهار اسلات هستند که گاهی اوقات به شش یا هشت می رسد. هر چیزی بیش از هشت اسلات معمولاً برای سرورها یا بردهای سیستم بسیار پیشرفته رزرو می شود.

هر اسلات دارای حداکثر ظرفیت رم است که معمولا بین 8 تا 32 گیگابایت است. یک ماژول حافظه 16 گیگابایتی ممکن است در یک اسلات 8 گیگابایتی قرار گیرد، اما در بهترین حالت، فقط 8 گیگابایت را ثبت می کند. بدترین حالت، به هیچ وجه کار نخواهد کرد. با ضرب ظرفیت در تعداد اسلات ها، می توانید مقدار کل حافظه دسترسی تصادفی که یک مادربرد پشتیبانی می کند را محاسبه کنید.

چرا اسلات های مختلفی برای رم وجود دارد؟

اسلات‌های رم در تمام مادربردهای مدرن شماره‌گذاری شده‌اند تا بدانید هنگام قرار دادن ماژول‌های حافظه از کدام یک استفاده کنید. سیستم شماره گذاری بین سازنده ها متفاوت است، اما معمولا A1، A2، B1، B2، و غیره است. اسلات های رم نیز اغلب رنگ های متفاوتی دارند و گاهی اوقات کمی فاصله دارند. باز هم، این به شما کمک می کند تا ماژول ها را مطابق با مشخصات سازنده مادربرد به درستی قرار دهید.

مادربردهای قدیمی، که ممکن است فقط از حافظه تک کاناله پشتیبانی کنند، به این تمایز نیازی نداشتند، زیرا اهمیت کمتری داشت که رم در کجا قرار گیرد.

اسلات های رم در لپ تاپ با اسلات های موجود در رایانه رومیزی متفاوت است. لپ‌تاپ‌ها معمولاً از SODIMM (ماژول‌های حافظه درون خطی دوگانه طرح کوچک) استفاده می‌کنند. این ماژول‌ها کوتاه‌تر و کوچک‌تر از ماژول‌های استاندارد DIMM رومیزی هستند. اکثر لپ‌تاپ‌ها فقط دو اسلات RAM دارند که به طرفین تعبیه شده‌اند تا به ماژول‌ها اجازه می‌دهد صاف قرار بگیرند. اگر لپ‌تاپ از حافظه دو کاناله پشتیبانی می‌کند، باید قبلاً یک ماژول در هر شکاف وجود داشته باشد.

آیا این مهم است که از کدام اسلات رم استفاده می کنید؟

با فرض اینکه مادربرد شما از حافظه دو کاناله پشتیبانی می کند و اکثر آنها از حافظه رم پشتیبانی می کنند، انتخاب صحیح اسلات رم می تواند به میزان قابل توجهی بر عملکرد خوب حافظه تأثیر بگذارد. برای درک دلیل، درک بیشتر در مورد نحوه عملکرد حافظه چند کاناله کمک می کند.

CPU از طریق یک کنترلر حافظه به حافظه موجود در یک ماژول RAM دسترسی پیدا می کند. بسته به مادربرد، کنترلر حافظه می تواند یک، دو، چهار، شش یا هشت کانال داشته باشد. در حافظه دو کاناله، CPU می تواند به طور همزمان از دو کانال به حافظه دسترسی داشته باشد و پهنای باند حافظه را افزایش دهد. در یک سیستم چهار کاناله، CPU می تواند به چهار کانال حافظه و غیره دسترسی داشته باشد.

افزایش عملکرد به دست آمده توسط حافظه دو کاناله دلیل فروش بیشتر RAM به صورت جفت ماژول است. برای استفاده کامل از حافظه چند کاناله، یک جفت ماژول رم باید در کانال های حافظه مختلف قرار گیرد. و این همان جایی است که اشتباه اغلب رخ می دهد. اسلات‌های رم به صورت جفت نصب می‌شوند، بنابراین برای دسترسی به کانال‌های جداگانه، ماژول‌ها باید در اسلات اول و سوم، یا دوم و چهارم قرار گیرند و نه در کنار هم.

همیشه بهترین کار این است که اسناد مادربرد را بررسی کنید تا ترتیب اسلات رم توصیه شده را پیدا کنید. در اینجا برخی از تنظیمات دو کاناله رایج برای مقادیر مختلف اسلات ها و ماژول ها آورده شده است.

• دو اسلات، یک ماژول – در هر شکافی قرار دهید.
• سه اسلات، دو ماژول – در اسلات اول و سوم قرار دهید.
• چهار اسلات، یک ماژول – در اسلات اول یا چهارم قرار دهید.
• چهار اسلات، دو ماژول – در اسلات دوم و چهارم قرار دهید.
• چهار اسلات، چهار ماژول – یک جفت همسان در یک و سه، و یک جفت همسان در دو و چهار.

عملکرد RAM تک در مقابل دو کانال

برای مدت طولانی، رم تک کاناله تمام چیزی بود که نیاز داشتید. بازی‌ها و سایر نرم‌افزارها نمی‌توانستند به طور موثر از معماری دو کاناله استفاده کنند، بنابراین هر پهنای باند حافظه اضافی هدر می‌رفت. اما با ظهور موتورهای بازی پیشرفته‌تر و پردازنده‌های چند هسته‌ای که نیاز به دسترسی به کانال‌های حافظه متعدد دارند، این موضوع تغییر کرد.

در تئوری، رم دو کاناله باید دو برابر رم تک کاناله عملکرد بهتری داشته باشد. در عمل به دلیل تنگناهای اجتناب ناپذیر در جای دیگر سیستم، به ندرت چنین است. همچنین بستگی به این دارد که یک بازی یا برنامه چقدر برای استفاده از پهنای باند حافظه اضافی برنامه ریزی شده است.

اکثر معیارهایی که ما بررسی کرده‌ایم حاکی از بهبود 20 تا 30 درصدی هنگام استفاده از پیکربندی حافظه دو کاناله به جای راه‌اندازی تک کاناله است. اینها بر اساس معیارهای عملکرد اصلی مانند نرخ فریم بازی هستند.

سوالات متداول

اسلات های رم یا اسلات های حافظه – چه تفاوتی دارند؟

اسلات رم و اسلات حافظه دو نام متفاوت برای یک سوکت مادربرد هستند. اگرچه اصطلاح «اسلات حافظه» می‌تواند به پورت‌های دیگری اشاره کند که برای افزودن حافظه به سیستم استفاده می‌شوند، اما وقتی در مورد مادربردهای رایانه صحبت می‌کنیم، اسلات حافظه جایی است که ماژول‌های RAM را نصب می‌کنید.

رم باید در 1 و 3 باشد یا 2 و 4؟

هیچ تفاوتی در سرعت بین این دو جفت وجود ندارد، اما اغلب پیشنهاد می شود که ابتدا از اسلات 2 و 4 استفاده شود. این حداکثر فاصله را بین ماژول اول و خنک کننده CPU شما باقی می گذارد، بنابراین برای دفع گرما بهتر است.

آیا مخلوط کردن ظرفیت رم مشکلی ندارد؟

می‌توانید ماژول‌های رم را با ظرفیت‌های مختلف ترکیب کنید (مثلاً یک ماژول 16 گیگابایتی و 8 گیگابایتی)، و با فرض یکسان بودن سرعت، فرکانس و تأخیر، هیچ مشکلی ندارید. اگر از ماژول های رم با سرعت های مختلف استفاده می کنید، سیستم همه آنها را به صورت پیش فرض روی سرعت پایین تر قرار می دهد.