دیگر لازم نیست برای محافظت از رایانه خود هزینه خرید آنتی ویروس شخص ثالث را پرداخت کنید. بیشتر دستگاه‌های مصرفی امروزی از همان ابتدا با اقدامات امنیتی پیش‌فرض قدرتمندی عرضه می‌شوند که از نظر کارایی، هم‌سطح یا حتی بهتر از نرم‌افزارهای شخص ثالث هستند. مسیرهای رایج ورود بدافزارها نیز در سیستم‌های مدرن معمولاً پیش از آنکه اصلاً به برنامه آنتی‌ویروس برسند، مسدود می‌شوند. رایانه‌های شخصی کاربران عادی نیز هدف اصلی مجرمان سایبری نیستند و بسیاری از حملات سایبری با سوءاستفاده از آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزارهای شخص ثالث انجام می‌شوند، نه خود سیستم‌عامل کامپیوتر.

آیا هنوز برای آنتی ویروس شخص ثالث مانند Norton یا McAfee هزینه پرداخت می‌شود؟ ممکن است برای بسیاری تعجب‌آور باشد که انجام این کار عملاً مزیت واقعی ندارد. چنین نرم‌افزارهایی امروز تا حد زیادی منسوخ شده‌اند.

چه کسانی برای آنتی ویروس شخص ثالث پول پرداخت می‌کنند و چرا؟

ممکن است این ادعا جسورانه به نظر برسد که دیگر نیازی به آنتی ویروس شخص ثالث نیست. به هر حال، آمارهای اخیر نشان می‌دهند که تقریباً نیمی از مصرف‌کنندگان آمریکایی از چنین برنامه‌هایی استفاده می‌کنند. نکته جالب اینجاست که همان آمارها نشان می‌دهند کاربران بالای ۶۵ سال بیش از دو برابر بیشتر از کاربران زیر ۴۵ سال احتمال دارد اشتراک آنتی‌ویروس پولی تهیه کنند.

دلیل این موضوع چیست؟ قطعاً بیش از یک عامل در کار است، اما یکی از دلایل اصلی، سوءبرداشت و همچنین عادت و سنت است.

در گذشته، داشتن آنتی ویروس شخص ثالث اقدامی منطقی و تقریباً ضروری برای ایمن نگه داشتن رایانه محسوب می‌شد. برخی از افرادی که در آن دوره رشد کرده‌اند، با ایده پرداخت هزینه برای این اشتراک‌ها راحت هستند، بدون اینکه متوجه باشند شرایط تغییر کرده است: امروزه رایانه‌ها به‌خوبی می‌توانند از خود محافظت کنند.

نه‌تنها کامپیوترها امروزه از همان ابتدا با امنیت بسیار خوبی عرضه می‌شوند، بلکه بیشتر تهدیدهای بدافزاری نیز حتی کاربران عادی را هدف قرار نمی‌دهند. با این حال، برای بررسی دقیق‌تر، بهتر است جزئیات این موضوع بررسی شود.

اقدامات امنیتی پیش‌فرض امروز بیش از اندازه کافی هستند

تمام دستگاه‌های مصرفی از همان ابتدا با محافظت پیش‌فرض ارائه می‌شوند. در iOS و Android، فروشگاه‌های رسمی اپلیکیشن‌ها بدافزارها را شناسایی و حذف می‌کنند و امنیت کاربران را تا حد زیادی حفظ می‌کنند. سیستم‌عامل Mac نیز بیش از یک دهه است که از XProtect برای مقابله با بدافزار استفاده می‌کند و عملکرد بسیار خوبی داشته است.

ویندوز نیز دارای Microsoft Defender Antivirus است که در آزمون‌های امنیتی انجام‌شده توسط سازمان‌های مستقل و شخص ثالث، به‌طور مداوم امتیازهای بسیار بالایی کسب کرده است. از حدود هفت سال پیش، Defender Antivirus تقریباً همیشه امتیاز کامل یا نزدیک به کامل را در محافظت از رایانه به دست آورده است.

بدیهی است که این سطح از عملکرد در عمل جزو بهترین حالت ممکن است، و این برنامه به‌صورت رایگان همراه ویندوز ارائه می‌شود. هیچ آنتی‌ویروس پولی‌ای وجود ندارد که بتواند از نظر عملکرد عملی، بهتر از این گزینه پیش‌فرض رایگان مایکروسافت عمل کند. ممکن است برخی از آن‌ها امکانات بیشتری ارائه دهند، اما مزیت عملی بیشتری ایجاد نمی‌کنند. با این حال، حتی فراتر از این سیستم‌های داخلی، دلایل دیگری نیز وجود دارد که نشان می‌دهد استفاده از گزینه‌های شخص ثالث، حتی وقتی رایگان باشند، ارزش دردسر را ندارد.

بیشتر مسیرهای ورود بدافزار از قبل مسدود شده‌اند

در اوایل دهه ۲۰۰۰، یکی از رایج‌ترین راه‌های آلوده شدن به بدافزار، فایل‌های پیوست ایمیل یا اتصال‌های شبکه بود. در واقع، این روش‌ها در آن زمان آن‌قدر رایج بودند که بسیاری از افراد هنوز هم بدافزار را چیزی می‌دانند که از همین مسیرها وارد می‌شود.

اما همان‌طور که آنتی‌ویروس پیش‌فرض سازندگان پیشرفت کرده است، بخش‌های دیگر دنیای دیجیتال نیز از آن زمان تا امروز بسیار پیشرفته‌تر شده‌اند. بیشتر کلاینت‌های ایمیل اکنون فایل‌های اجرایی را در پیوست‌ها مسدود می‌کنند و فایروال‌های شبکه بسیار قدرتمندتر از گذشته هستند.

البته همیشه مسیرهای حمله جدیدی برای بدافزارها وجود دارد، مانند بسته‌های MSI، مفسرهای اسکریپت و موارد بسیار دیگر. با این حال، گزینه‌های محافظتی پیش‌فرض مانند Microsoft Defender Antivirus نیز دائماً به‌روزرسانی و تقویت می‌شوند تا بتوانند با این تهدیدها مقابله کنند.

به بیان ساده، هیچ کاری وجود ندارد که آنتی ویروس شخص ثالث برای کاربر انجام دهد و آنتی‌ویروس پیش‌فرض رایگان از قبل آن را انجام نداده باشد. بسیاری از تهدیدها از ابتدا توسط دفاع‌هایی مانند فایروال یا کلاینت ایمیل مسدود می‌شوند و آنتی‌ویروس پیش‌فرض تقریباً همه موارد باقی‌مانده را پوشش می‌دهد.

جمع‌بندی

بیشتر دستگاه‌های مصرفی از همان ابتدا دارای اقدامات امنیتی پیش‌فرض قدرتمندی هستند که هم‌سطح یا بهتر از نرم‌افزارهای شخص ثالث عمل می‌کنند.
مسیرهای رایج ورود بدافزارها در سیستم‌های مدرن معمولاً پیش از رسیدن به برنامه آنتی‌ویروس مسدود می‌شوند.
رایانه‌های شخصی کاربران عادی هدف اصلی مجرمان سایبری نیستند و بسیاری از حملات سایبری با سوءاستفاده از آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزارهای شخص ثالث انجام می‌شوند، نه خود سیستم‌عامل کامپیوتر.
آیا هنوز برای آنتی ویروس شخص ثالث مانند Norton یا McAfee هزینه پرداخت می‌شود؟ ممکن است برای بسیاری تعجب‌آور باشد که انجام این کار عملاً مزیت واقعی ندارد. چنین نرم‌افزارهایی امروز تا حد زیادی منسوخ شده‌اند.

چه کسانی برای آنتی ویروس های شخص ثالث پول پرداخت می‌کنند و چرا؟

ممکن است این ادعا جسورانه به نظر برسد که دیگر نیازی به آنتی ویروس های شخص ثالث نیست. به هر حال، آمارهای اخیر نشان می‌دهند که تقریباً نیمی از مصرف‌کنندگان آمریکایی از چنین برنامه‌هایی استفاده می‌کنند. نکته جالب اینجاست که همان آمارها نشان می‌دهند کاربران بالای ۶۵ سال بیش از دو برابر بیشتر از کاربران زیر ۴۵ سال احتمال دارد اشتراک آنتی‌ویروس پولی تهیه کنند.

دلیل این موضوع چیست؟ قطعاً بیش از یک عامل در کار است، اما یکی از دلایل اصلی، سوءبرداشت و همچنین عادت و سنت است.

در گذشته، داشتن آنتی ویروس شخص ثالث اقدامی منطقی و تقریباً ضروری برای ایمن نگه داشتن رایانه محسوب می‌شد. برخی از افرادی که در آن دوره رشد کرده‌اند، با ایده پرداخت هزینه برای این اشتراک‌ها راحت هستند، بدون اینکه متوجه باشند شرایط تغییر کرده است: امروزه رایانه‌ها به‌خوبی می‌توانند از خود محافظت کنند.

نه‌تنها کامپیوترها امروزه از همان ابتدا با امنیت بسیار خوبی عرضه می‌شوند، بلکه بیشتر تهدیدهای بدافزاری نیز حتی کاربران عادی را هدف قرار نمی‌دهند. با این حال، برای بررسی دقیق‌تر، بهتر است جزئیات این موضوع بررسی شود.

اقدامات امنیتی پیش‌فرض امروز بیش از اندازه کافی هستند

تمام دستگاه‌های مصرفی از همان ابتدا با محافظت پیش‌فرض ارائه می‌شوند. در iOS و Android، فروشگاه‌های رسمی اپلیکیشن‌ها بدافزارها را شناسایی و حذف می‌کنند و امنیت کاربران را تا حد زیادی حفظ می‌کنند. سیستم‌عامل Mac نیز بیش از یک دهه است که از XProtect برای مقابله با بدافزار استفاده می‌کند و عملکرد بسیار خوبی داشته است.

تصویری از یک صفحه که به‌روزرسانی Windows Defender را در ویندوز ۱۱ نشان می‌دهد.
منبع: Microsoft

ویندوز نیز دارای Microsoft Defender Antivirus است که در آزمون‌های امنیتی انجام‌شده توسط سازمان‌های مستقل و شخص ثالث، به‌طور مداوم امتیازهای بسیار بالایی کسب کرده است. از حدود هفت سال پیش، Defender Antivirus تقریباً همیشه امتیاز کامل یا نزدیک به کامل را در محافظت از رایانه به دست آورده است.

بدیهی است که این سطح از عملکرد در عمل جزو بهترین حالت ممکن است، و این برنامه به‌صورت رایگان همراه ویندوز ارائه می‌شود. هیچ آنتی ویروس پولی‌ای وجود ندارد که بتواند از نظر عملکرد عملی، بهتر از این گزینه پیش‌فرض رایگان مایکروسافت عمل کند. ممکن است برخی از آن‌ها امکانات بیشتری ارائه دهند، اما مزیت عملی بیشتری ایجاد نمی‌کنند. با این حال، حتی فراتر از این سیستم‌های داخلی، دلایل دیگری نیز وجود دارد که نشان می‌دهد استفاده از گزینه‌های شخص ثالث، حتی وقتی رایگان باشند، ارزش دردسر را ندارد.

بیشتر مسیرهای ورود بدافزار از قبل مسدود شده‌اند

در اوایل دهه ۲۰۰۰، یکی از رایج‌ترین راه‌های آلوده شدن به بدافزار، فایل‌های پیوست ایمیل یا اتصال‌های شبکه بود. در واقع، این روش‌ها در آن زمان آن‌قدر رایج بودند که بسیاری از افراد هنوز هم بدافزار را چیزی می‌دانند که از همین مسیرها وارد می‌شود.

اما همان‌طور که آنتی ویروس پیش‌فرض سازندگان پیشرفت کرده است، بخش‌های دیگر دنیای دیجیتال نیز از آن زمان تا امروز بسیار پیشرفته‌تر شده‌اند. بیشتر کلاینت‌های ایمیل اکنون فایل‌های اجرایی را در پیوست‌ها مسدود می‌کنند و فایروال‌های شبکه بسیار قدرتمندتر از گذشته هستند.

البته همیشه مسیرهای حمله جدیدی برای بدافزارها وجود دارد، مانند بسته‌های MSI، مفسرهای اسکریپت و موارد بسیار دیگر. با این حال، گزینه‌های محافظتی پیش‌فرض مانند Microsoft Defender Antivirus نیز دائماً به‌روزرسانی و تقویت می‌شوند تا بتوانند با این تهدیدها مقابله کنند.

به بیان ساده، هیچ کاری وجود ندارد که آنتی ویروس شخص ثالث برای کاربر انجام دهد و آنتی‌ویروس پیش‌فرض رایگان از قبل آن را انجام نداده باشد. بسیاری از تهدیدها از ابتدا توسط دفاع‌هایی مانند فایروال یا کلاینت ایمیل مسدود می‌شوند و آنتی‌ویروس پیش‌فرض تقریباً همه موارد باقی‌مانده را پوشش می‌دهد.

علاوه بر همه این موارد، رعایت کمی احتیاط نیز می‌تواند از بسیاری خطرات جلوگیری کند؛ برای مثال، پرهیز از لینک‌های مشکوک و وب‌سایت‌هایی که ادعا می‌کنند کاربر «یک‌میلیونمین بازدیدکننده» است. با کنار هم گذاشتن همه این عوامل، امنیت حاصل از آنتی‌ویروس رایگان و پیش‌فرض، بیش از حد کافی خواهد بود.

اگر با وجود این توضیحات هنوز اطمینان کافی ایجاد نشده باشد، یک دلیل مهم دیگر نیز وجود دارد که نشان می‌دهد نیازی به پرداخت هزینه برای آنتی ویروس های شخص ثالث نیست.

رایانه‌های شخصی کاربران عادی هدف محبوب بدافزار نیستند

بسیاری از افراد دوست دارند فکر کنند که هدف خاصی هستند. اما در حوزه جرایم سایبری، ناشناس بودن می‌تواند یک مزیت باشد. واقعیت این است که بیشتر مجرمان سایبری علاقه‌ای به هدف قرار دادن کاربران عادی و رایانه‌های شخصی آن‌ها ندارند. برای بیشتر افراد، ارزش زمانی و تلاشی که مهاجمان باید صرف کنند، کافی نیست.

اهداف واقعی حملات بدافزاری معمولاً شرکت‌های بزرگ و مشهور هستند که میلیون‌ها یا میلیاردها دلار سرمایه و داده‌های ارزشمند دارند. گاهی انگیزه مهاجمان مبهم‌تر است، اما در هر صورت، اهداف اصلی هکرها و بدافزارها معمولاً سازمان‌های بزرگ هستند.

برای مثال، اخیراً Game Freak و Internet Archive هک شدند. مایکروسافت نیز نه‌چندان دور به دلیل یک آسیب‌پذیری در نرم‌افزار مدیریتی SolarWinds هک شد. همچنین یک آسیب‌پذیری در یک برنامه شخص ثالث به نام MOVEit باعث شد شرکت‌هایی مانند Shell، BBC، British Airways و چندین شرکت بزرگ دیگر نیز هک شوند.

این موضوع همچنین یکی از دلایل کنار گذاشتن آنتی ویروس های شخص ثالث است. هکرها معمولاً این روزها آسیب‌پذیری‌های سیستم‌عامل را هدف قرار نمی‌دهند. آن‌ها آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزارهای شخص ثالث مانند MOVEit یا SolarWinds را هدف می‌گیرند تا وارد سیستم شوند و آسیب وارد کنند.

از این منظر، ممکن است یک آنتی ویروس شخص ثالث حتی بیشتر از اینکه محافظت ایجاد کند، احتمال ایجاد یک ضعف قابل سوءاستفاده را افزایش دهد؛ ضمن اینکه در برابر آن نوع تهدیدها نیز نمی‌تواند دفاع مؤثری انجام دهد. سازمان‌ها برای مقابله با چنین حملاتی به تیم‌های تخصصی IT و پایش لحظه‌ای نفوذ نیاز دارند.

ممکن است این موضوع ترسناک به نظر برسد: اگر مایکروسافت هم می‌تواند هک شود، چه چیزی جلوی هکر را می‌گیرد که به یک کاربر عادی هم حمله کند؟ اگر مایکروسافت می‌تواند هک شود، چرا باید به Defender Antivirus برای رایانه اعتماد کرد؟

باز هم مسئله به هدف‌های ارزشمند و مسیرهای حمله مربوط است. کاربران عادی در ۹۹٪ مواقع هدف ارزشمند برای هک شدن نیستند و روش‌هایی که هکرها از طریق آن‌ها وارد شرکت‌های بزرگی مانند مایکروسافت می‌شوند، با نوع آسیب‌پذیری‌هایی که یک کاربر فردی دارد فاصله زیادی دارد.

حتی اگر اعتماد کامل به آنتی ویروس پیش‌فرض وجود نداشته باشد، یک نکته مهم نباید فراموش شود: هر چیزی که بتواند از آنتی‌ویروس پیش‌فرض عبور کند، احتمالاً می‌تواند از برخی آنتی ویروس های شخص ثالث هم عبور کند؛ بنابراین باز هم پرداخت هزینه برای آن مزیت واقعی ایجاد نمی‌کند.

در نهایت، دوران آنتی ویروس های شخص ثالث مدت‌هاست که گذشته است. پرداخت هزینه برای این اشتراک‌ها در واقع پرداخت برای «آرامش ذهنی» است؛ اما فقط در صورتی که فرد نداند این نرم‌افزارها تا چه اندازه تأثیر کمی بر امنیت واقعی رایانه دارند.

ما را در اینستاگرام دنبال کنید

برای خرید محصولات دل کلیک کنید

کندل، عرضه کننده محصولات دل در ایران

برای اطلاع از قیمت لپ تاپ دل کلیک کنید

مانیتور دل | تبلت دل | لوازم جانبی دل

فروش و خدمات دل در ایران